Mail 17 november 15:47 uur - Vandaag zijn we 45 minuten eerder dan gepland, om 5.05 uur, geland in Brussel. We vlogen met SN Brussels en maakten een tussenstop van een uur in Dakar.
De dagen na aankomst in Gambia hebben we besteed aan het begeleiden van de teams naar de verschillende projecten om hun goederen te doneren.
Bijzonder leuk was het moment toen we de Mitsubishi Pajero tegenkwamen die we in 2004 naar Gambia brachten. Deze is toen verkocht waarvan de opbrengst voor de grond van een nieuwe school in Kerre Seringe was. De auto is nu in bezit van een
Nederlander die in Gambia is gaan wonen. Hij blijkt nog altijd in heel goede staat zijn.
Verder zijn de besprekingen afgerond met de Jammeh Foundation voor de organisatie van de volgende vier Challenges komend jaar. De vertrekdata zijn 24 maart,
13, 20 en 27 oktober.
We hebben samen met een lid van de Jammeh Foundation verschillende projecten bezocht.
Zodoende hebben we een beter inzicht in de noden van de verschillende projecten. Dat werd door de
Foundation als bijzonder positief ervaren. We maakten er ook foto’s en spraken er met de plaatselijke
bevolking. Zo brachten we ook een bezoek aan het Jammeh ziekenhuis in Bundung waar ons concreet
gevraagd werd om een echoapparaat. Hier worden 15 baby’s per dag geboren.
Voor de volgende Challenge kunnen de rijders een keuze maken uit deze projecten als goede doel waarvoor ze gaan rijden.
Ook hebben we op de dag van vertrek nog een bijeenkomst bijgewoond van de Mandinka Woman Association. Deze was speciaal voor ons belegd zodat de vrouwen met specifieke vragen bij onze vrouwen terechtkonden. Er waren ruim 60 vrouwen op komen dagen voor dit vragenuurtje onder de schaduw van een Tamba boom op camping Equator Lodge in Kartung. Nadien werden de djembe’s weer bovengehaald en werd er uitbundig gedanst. Dat was een sfeervolle afsluiter van een groot en nuttig avontuur.
De afgevaardigde bestuurder van Fofdhik Lamin Jammeh sprak zijn dank uit voor al hetgeen we met de Challenge voor hun gedaan hadden en bedankte ons ook nog eens apart als Schoolbusteam voor de ontvangst van de tweede schoolbus voor het district Kartung.
Bij thuiskomst was het een meevaller dat het hier nog steeds vrij zacht is voor de tijd van het jaar, zodoende was de overgang niet al te groot van het snikhete Gambia naar het frisse België.
Mail 13 november 12:20 uur.
We vliegen donderdag 16 november via Dakar (jawel weer via Dakar) terug naar
Brussel.
| Vlucht nummer SN204 Vertrek vanuit Banjul donderdag 16 november 21:00 uur. Tussenstop Dakar, vertrek om 22:50 uur. Aankomst op de Luchthaven Brussel: vrijdag 17 november 05:40 uur. Actuele vluchtinformatie vindt u op de website van de Luchthaven. |
Mail 9 november 12:50 uur
Woensdag 8 november
We waren opnieuw te gast in Latrya bij het project van stichting Handen Ineen voor Gambia.
Vandaag is de maandelijkse 'trekking day'. Dan komen alle moeders met hun kindjes naar de medische post ter consultatie.
Een kleurrijk schouwspel al die Afrikaanse vrouwen in hun beste kledij met allemaal hun kindjes op de rug. De kinderen worden gewogen, krijgen hun inentingen etc.
Van deze gelegenheid maakte de stichting gebruik om alle moeders een handdoek mee te geven die we vanuit
België meegenomen hadden. Er waren er te veel voor de medische post zodat men besloot ze aan de moeders mee te geven. Dat bleek een schot in de roos. Keurig in de rij werden ze een voor een aan de vele moeders uitgedeeld die vanuit de verre omgeving naar hier gekomen waren.
's Middags was het dan zover voor het Landtroeper team. Zij droegen hun auto nu officieel
over aan dit project. Dat ging natuurlijk gepaard met de nodige emoties na de weken van voorbereiding en de barre tocht door de woestijn. Hierbij bleek ook hoe blij men hier is met deze auto. De vorige auto van de stichting is in het regenseizoen verloren gegaan bij een kleine aardverschuiving.
De beheerder trakteerde het gezelschap weer op een heerlijke maaltijd als dank. Voor het Landtroeperteam ook een fijne afsluiting van hun succesvolle Challenge. Proficiat Liesbeth en Nicky!
Dinsdag 7 november
Vanmorgen om 9 uur met het Wolofteam en het team Waaw, Carla en Lenie naar het Picca schooltje in Kerre Seringe gegaan. De kinderen zaten al buiten op hun bankjes te wachten. Het gehuurde schoolgebouwtje bleek nu te worden opgeknapt en uitgebreid met een
klaslokaaltje. Ook zijn er nieuwe ramen en deuren geplaatst. De beide teams deelden de meegebrachte schoolspullen uit nadat de kinderen hadden laten horen wat ze allemaal leerden op deze school.
Het was weer bloedheet in het kleine muffe klaslokaaltje, wat eigenlijk niet meer is dan een betonnen hok van ongeveer twaalf vierkante meter, met daarop metalen
golfplaten. Daarin hadden de 72 aanwezige kinderen plaatsgenomen om de bezoekers toe te zingen.
Carla van team Waaw had veel succes met de meegebrachte rugzakjes voor de kinderen.
Na het bezoek aan het schooltje reden we ook nog even naar de bouwplaats van de nieuwe school.
De fundamenten bleken klaar. Nu kan begonnen worden met optrekken van de eerste verdieping.
De architect was ook nog even ter plaatse om toelichting te geven op de bouwplannen.
We moesten het bezoek kort houden omdat we om 12 uur bij de vice-president van Gambia verwacht werden. Bij het State House werden we ontvangen door een delegatie van de Jammeh Foundation.
Er werd verzocht om de auto's ter bezichtiging binnen de muren van het streng bewaakte complex van het State House te plaatsen.
In een informele sfeer werden alle teamleden getrakteerd op frisdrank en diverse koekjes in een van de vergaderzalen.
Daarna werden we ontboden bij de vice-presidente Mrs.Dr. Isatou Njie-Saidy. Ook de pers was ruim vertegenwoordigd.
Na vele lovende woorden van de aanwezige topmensen van de Jammeh Foundation sprak ook
zij ons toe. Ze prees ons om de moed deze verre tocht te maken voor de mensen van Gambia en was vooral onder de indruk dat er ook zoveel vrouwelijk teamleden deze tocht gemaakt hadden. Dat deed haar zichtbaar goed.
Na het officiële gedeelte ging de hele delegatie naar buiten om de auto,s te bewonderen.
Daarbij werd ook gewillig geposeerd bij voertuigen om de nodige foto's te maken.
's Avonds konden we het hele gebeuren nog eens zien op tv in het 8 uur journaal van de GRTS tv. Ook de radio besteedde ruim aandacht aan onze Challenge en ons bezoek aan het State House.
We kwamen me de Jammeh Foundation overeen dat de teamleden hun auto's pas in leveren voor de veiling net voor vertrek naar huis. Zodoende kunnen ze zich nog met hun eigen auto verplaatsen tijdens hun verblijf hier.
De veiling zal dan ook pas een week later zijn. We krijgen later een overzicht wat de
auto's op de veiling opgebracht hebben. De ceremonie op het State house was een waardige afsluiting van de eerste Antwerpen-Banjul Challenge. Een Challenge die in alle opzichten geslaagd is.
Deze week worden de besprekingen al gevoerd tussen Jammeh Foundation en vzw Helping Hands over de volgende Challenge. Deze zal van start gaan op 24 maart 2007 en op 13-20 en 27 oktober zullen er weer groepen auto's richting Gambia vertrekken. En het geeft een heerlijk gevoel dat we hier meer dan welkom zijn.
Maandag 6 november
Deze dag benut om afspraken te maken met de betreffende projectleiders die we nog moeten bezoeken. En de rest van de dag genoten op het strand met de overige teamleden. 's Avond kwamen Ans en Toos, de echtgenotes van de Wolof teamleden aan op het vliegveld van Banjul.
Mail 5 november 18:47 uur - Vandaag met enkele teams de markt in Banjul bezocht en
souvenirs gekocht.Daarna weer druk geweest om de films te versturen en het
verslag voor de website. Het is hier enorm heet. De
videocamera moet steeds in de koelbox want hij springt telkens open van de hitte
en werpt dan ook de cassette uit.
Zaterdag, 4 november
We zijn met het landtrooperteam en de het schoolbusteam een naar het project van
Handen ineen voor Gambia in Latrya geweest. Daar werden we ontvangen door het comité
van deze stichting met Herbert en Henk. De echtgenote van de beheerder had voor
een heerlijke maaltijd gezorgd. Toen kwamen de allerkleinsten het erf opgelopen
van de beheerderwoning. Het was zaterdag en de kinderen zijn dan normaal vrij,
maar ter gelegenheid van ons bezoek was de hele school present. Vertederend
hoe ze ons met een speciaal lied
toezongen in het Nederlands. Ze begeleidden ons naar het
eerste klas lokaal. In elk lokaal hadden de kinderen hun eigen liedje of
voordracht voor ons klaar. Daarna kregen ze wat lekkers en speelgoedjes
toegestopt. Zo gingen we alle klassen langs. De
schoolspullen o.a geschonken door de Nederlandse Posterijen werden door de
kinderen het schoolgebouw ingedragen. Na deze vrolijke tocht brachten we een
bezoek aan het ziekenhuisje in de compound. Hier leverden we de pakketten met
lakens en handdoeken af geschonken door huize Vincentius uit Udenhout. Alles
bleek hier heel welkom. We werden ook nog door het dorp rondgeleid.
Vrijdag, 3 november
Vandaag zijn we eerst met het Wolof team en het team Waaw
naar de st Martins Circle school in Kartung geweest. Daar
werden we op zeer verrassende wijze verwelkomd. Alle
leerlingen van de school stonden rijen dik per klas opgesteld. Voor ons stonden
stoelen klaar waarop we plaats moesten nemen. De kinderen
begonnen eerst in koor te roepen dat we welkom waren. Daarna
werd door de schoutsband muziek gemaakt. Jawel op de instrumenten van de fanfare
van Poppel die we vorig jaar meebrachten. Wat een
ervaring. Het was weer kippenvel en de brok in de keel wegslikken voor ons.
Hartverwarmend wat een ontvangst. Na een toespraak door de vervangend
schoolhoofd werden de meegebrachte schoolspullen overhandigd. Heel
trots lieten ze ook het nieuwe
computerlokaaltje zien. Daarvoor moest de aggregaat
opgestart worden voor de elektriciteit. Hier kunnen ze
nog wel enkele computers gebruiken van de acht waren er maar drie compleet. Ook
lieten ze trots hun tuintje zien waarvoor we eerder gereedschap meebrachten. Daarna
zijn we naar Kerre Seringe gereden om alvast de schoolspullen bij de beheerder
van het Picca schooltje af te geven. De ontvangst daar zal dinsdag zijn.
Mail 3 november (dag21) 18:06 uur - Om 9 uur vertrokken bij camping Lac Rose in Dakar.
Met de douanebeambte in de voorste auto, reden we richting de grens met Gambia. Het eerste gedeelte tot Kaolac verliep vlot maar daarna was het
een erbarmelijk slechte weg die voor veel oponthoud zorgde.
Bij de grens namen we afscheid van de douanebeambte en konden we vrij vlot de grens met Gambia over.
Aan de Gambiaanse zijde stond de man van de Jammeh Foundation for Peace ons al op te wachten, zoals eerder
was afgesproken. Hij hielp met de verdere formaliteiten van de voertuigen. Toen zette de stoet zich weer in beweging richting ferry over de
Gambia-river.
Onderweg blijkt geen enkele telefoonverbinding mogelijk om de mensen in Gambia te verwittigen dat we op komst zijn.
Bij de ferry moet iedereen voor ons wijken wij hebben voorrang voor alles, waarbij we ons wel een beetje ongelukkig voelen.
In Banjul, aan de andere zijde van de Gambia-river, staat een politieauto met zwaailichten en een motoragent ons reeds op te wachten om onze groep te escorteren. De toegestroomde mensen langs de weg scandeerden in koor welkom, welkom. We kregen er allemaal kippenvel van.
In Banjul ging de stoet onder de Arch door iets wat normaal voorbehouden is voor de president en zijn gevolg.
Buiten Banjul haakte de politieauto af en ging de motoragent voorop. Alle verkeer moest van de weg en we konden vrij doorrijden naar Kartung.
Om 21 uur kwamen we aan bij de camping Equator Lodge. Daar stonden alle medewerkers ons op te wachten om ons hartelijk te verwelkomen.
In het restaurant werd snel een maaltijd geserveerd en praatten we nog na tot in de kleine uurtjes.
Jammerlijk kwam er van douchen niets terecht omdat de waterpomp gestolen bleek en er daardoor geen water voorhanden was. Sommigen zochten verkoeling in de zee.
De volgende morgen besteedde we om eens goed orde op zaken te stellen in onze voertuigen.
En ook de spullen te sorteren voor de verschillende projecten. Om 3 uur in de middag gingen
alle voertuigen, met de schoolbus voorop, naar het centrum van Kartung. De vorige schoolbus was ook van de partij. Alle auto’s waren intussen versierd met ballonnen en op de daken zag het zwart van de kinderen.
Zo ging de kleurige stoet door het dorp, daarbij gadegeslagen door de menigte langs de kant van de weg.
Ook hier weer de leuze welkom en welkom back. Het was weer feest in Kartung. De toebaabs (blanken) waren er weer en ze kwamen weer van alles brengen. Wat een ontvangst!!!
Na de rit door het dorp hield de stoet halt onder de grote boom in het dorp, de centrale plaats
voor officiële gelegenheden. Na vele toespraken door verschillende belangrijke mensen in het dorp ging de stoet naar het plaatselijke voetbalveld. De
grazende ezels moesten plaats maken voor een match tussen de leden van onze groep en het plaatselijke voetbalteam.
Het stoffige veld werd omzoomd door een enthousiaste menigte waarbij de kinderen ruim in de meerderheid waren. In de brandende zon werd het uiteindelijk 4-1 voor het team van Kartung.
Daarna ging eenieder zijn weg en wij bezorgden alvast de helft van de meegenomen lakens en handdoeken bij het plaatselijke ziekenhuis van Stichting Evenaar.
‘s Avonds was het weer dansen op de klanken van de djembe’s in het restaurant van de camping.
Intussen is er nog steeds geen telefoonverbinding mogelijk. Daarom besluit ik dit verslag maar uit te typen op de laptop en de eerstvolgende gelegenheid in een
internetcafé te versturen.
Morgen zal volgens het programma de officiële ontvangst zijn in Banjul, maar we kunnen nog geen bevestiging krijgen of dat doorgaat.
SMS 1 november (dag19) 10:21 uur - De vrije dag in Dakar benut om enkele films te monteren. Gisteravond met de taxi naar een internetcafé in het centrum om ze te verzenden. Ik denk dat ze niet ontvangen zijn omdat de PC's zeer slecht waren en de verbinding tergend langzaam. Vanmorgen om 9 uur vertrokken naar Gambia met de douaneman in de voorste auto.
| Er is inderdaad geen video ontvangen. Als troost deze link van het Schoolbusteam in 2005: aankomst in Kartung |
SMS 30 oktober (dag 17) 20:40 uur - Marleen maakte gisteren een schuiver toen ze uit de boot stapte. Hierbij liep ze een flinke schaafwond op aan haar knie. Ze werd door alle groepsleden liefdevol verzorgd. Het gaat nu weer goed met haar.
Vanmiddag om 12 uur vertrokken met douane escorte vanaf de camping Zebrabar in St.Louis. We kwamen met de groep om 17 uur aan bij het
Lac Rose in Dakar. We blijven hier een dag. De douane blijft bij ons en zal ons verder escorteren tot de grens met Gambia. De sfeer in de groep is optimaal. Met de auto’s zijn er geen problemen.
| Voor de kust bij Dakar ligt het voormalige slaveneiland Goree. Een monument van de transatlantische slavenhandel. |
Mail 29 oktober (dag 16) 15:20 uur - De trip door de Sahara verliep de eerste dag vlot. We hebben overnacht bij Le Arbre de plaats bij een boompje tegen een hoge zandduin. De groepsleden genoten van de prachtige sterrenhemel en we hebben nog een disco avond gehad verzorgd door de Toubaab teams. De schoolbus deed het voortreffelijk in het zand. De tweede dag in hoge zandduinen begonnen de problemen. De schoolbus had teveel zand binnengekregen in het vliegwielhuis en schakelen was niet meer mogelijk. De bus viel stil in een groot gebied met los zand en tot overmaat van ramp stak er ook nog een enorme zandstorm op. Dat gaf de adrenalinestoot die we nodig hadden. Sommigen zagen ons hier al wegkwijnen in de Sahara. De jeeps van Toubaab brachten redding. We konden de nieuwe route tussen Nouadibou en Nouackchott bereiken samen met de twee Volvo’s. Die overigens ook steeds vastzaten. Daarom besloten we met de schoolbus en de Volvo’s over deze route verder te rijden. De drie jeeps gingen apart met de gids de zandpiste verder rijden. Wij zouden wachten in het volgende vissersdorp.
Na uren wachten zijn we met de zoon van onze gids doorgereden naar Nouackchott bij Auberge Sahara. Een uur later kwamen de drie jeeps daar ook aan. We hebben samen gegeten in restaurant Brussels van een Belgische ondernemer. Daar troffen we ook team van Andel weer. De volgende morgen moest de schoolbus eerst ontdaan worden van het overtollige zand waarna hij weer perfect schakelde. Team Pollies was ook op de afgesproken tijd bij Auberge Sahara om ‘s morgens gezamenlijk te vertrekken naar de grens met Senegal.
In Rosso bleek team Pollies weer achterop te zijn geraakt. Na een uur wachten met de groep bleek een klapband van de aanhanger de oorzaak. Toen konden we samen de afslag nemen naar grensplaats Diama over de beruchte 100 km lange stoffige zandroute.
Bij de grens weer een uur wachten op team Pollies. De formaliteiten aan de Mauretaanse kant verliepen vlot. Ook aan de Senegalese grens verliep alles oorspronkelijk vlot.
Onze contactpersoon was ook aan de grens. De groep had intussen besloten de eerste twee dagen naar camping Zebrabar te gaan en verder naar de camping bij Lac Rose in Dakar. Het bleek namelijk mogelijk dat de douane ons ook hierheen in konvooi zou begeleiden. Al kostte de onderhandelingen over de hoogte van het smeergeld heel wat tijd.
Team Pollies was het hiermee niet eens en gaf te kennen direct door te willen rijden naar Gambia Banjul. Tegen alle afspraken in zijn ze vertrokken naar Banjul.
De groep is onder escorte naar Camping Zebrabar begeleid waar we om 24 uur aankwamen. Hier bleek de afgesproken maaltijd en het biertje klaar te staan ondanks het late uur. Complimenten aan Martin en Ursula de uitbaters. De volgende morgen zijn we met 14 groepsleden naar ST Louis gegaan met de boot. De anderen maakten de auto’s weer in orde. In st.Louis konden we weer op internet. Telefoon was soms mogelijk maar heel moeilijk. Morgen hebben we een rustdag waarna we weer vertrekken in konvooi naar Dakar, het beroemde Lac Rose.
Mail 25 oktober (dag 12) 12:30 uur - We trekken om 13 uur de Sahara in. Het gaat goed met ons allemaal. Team van Andel gaat een hotel in en team Pollies wacht aan de grens met Senegal. De gids had gisteravond een verassing voor Gaby en mij. We kregen een origineel tenue aangeboden zoals dat bij officiële gelegenheden wordt gedragen door de Mauritaniers. Zodra we de zandbak uit zijn probeer ik opnieuw te mailen. Per telefoon gaat het hier al niet in Nouadhibou. Misschien wel in Nouakchott.
SMS 22 oktober (dag 9) 20:31 uur - De rit van Laayoune naar Dakhla verliep weer vlot. Team van Andel haalde ons onderweg weer in, zijn diesel was weer verwijderd uit zijn benzinetank. Om 16 uur was de hele groep compleet op camping Moussafir in Dakhla. Team Pollies geeft te kennen liever alleen verder te rijden. Ze rijden meteen door naar Camping Zebrabar in Senegal. Dit tegen alle afspraken in. De groep heeft morgen een rustdag. Tijd om de auto's klaar te maken voor de volgende rit.
SMS 21 oktober 22:57 uur - Vanmorgen om 10 uur vertrokken na eerst een duik genomen te hebben in het thermaalbad op de camping in Abaynou bij Guelmin. Team van Andel tankte vandaag diesel in zijn benzinetank, dus moest deze leegpompen. Staan nu op het strand bij Laayoune met Toubaab 1 & 2, Schoolbusteam 1 & 2 en Landtroeper. Morgen naar Dakhla
SMS 21 oktober (dag 8) 00:23 uur - Om 8 uur vertrokken in Marrakech. Alle teams kiezen er voor om individueel te reizen. De schoolbus is nu extra 'bemand' met de dames van het Waaw team. Ze zitten prinsheerlijk tussen de hulpgoederen. Onderweg in de plaats Taradouant hebben we een citytour met een paardenkoets gemaakt. Om 20:30 uur arriveerden we bij het afgesproken overnachtingpunt bij Guelmin, camping Abaynou. Daar kwam het ene na het andere team aan. Niemand heeft technische problemen.
| In Guelmin vindt iedere zaterdag bij dageraad de grootste dromedarismarkt van Marokko plaats. De mensen die aan deze soek deelnemen, worden vanwege hun indigo gekleurde katoenen kleding 'blauwe mannen' genoemd. |
Mail 20 oktober (dag 7) 2:32 uur - Vandaag zijn we de gehele dag bezig geweest om de ANWB duidelijk te maken met welk probleem we hier
zitten. Dat noemt zich alarmcentrale! Je hebt iemand aan de lijn en die geeft je te
verstaan dat je een ander nummer moet bellen en later wordt je weer naar datzelfde nummer
doorverwezen. En uiteindelijk heb je alles uit kunnen leggen, en de man vraagt om hem een uur later terug te bellen en krijgen wij te horen dat diezelfde man vandaag een vrije dag heeft enzovoorts. Maar na een dag telefoneren en uitleggen welke onderdelen we nodig hebben komen we tot de conclusie dat
repatriëren de beste oplossing is. De benodigde onderdelen zouden we pas dinsdag hier kunnen hebben.
Om 23 uur wordt de auto opgehaald en dan moeten we nog de administratieve problemen oplossen.
De auto is met de eigenaar over de grens gekomen en deze gaat nu zonder auto de grens over. Dat moeten we nog regelen met de autoriteiten. Dat is ook weer een heel gebel , maar het lijkt er op dat we vannacht een fax krijgen met daarin de verklaring dat de auto
gerepatrieerd is.
De teamleden van Waaw , Carla en Lenie, gaan in de schoolbus de reis vervolgen. We hebben met klapstoelen twee zitplaatsen gemaakt tussen de spullen voor Gambia. Weliswaar zonder veiligheidsgordels maar ver kunnen ze niet vallen tussen de lakens en
handdoeken, knuffels en ander humanitaire allerlei. Dat wordt nog gezellig met die babbelende dames achterin. En het allerbelangrijkste is dat ze mee verder kunnen. Morgen vertrekken we weer om 8 uur voor een rit door het Atlasgebergte via Agadir richting Laayoune.
Hoe dat allemaal afloopt leest u morgen weer in onze volgende editie van dit reisverslag........
Mail 19 oktober (dag 6) 13:59 - Nu in Marrakech pas de gelegenheid om een mailtje
te sturen. We hebben veel tijd verloren bij de ferry in Algeciras. Daar hebben
zich ook de twee teams van Toubaab bij ons aangesloten, dus zijn we nu met 9
auto’s. Op de camping is het s’avonds heel gezellig met z’n allen. We
hebben al een nacht regen gehad en daarbij bleek dat niet alle tenten waterdicht
zijn. Maar voor de rest hebben we heerlijk weer hier. De dames in de groep staan
ook hun mannetje. Er moesten kilometers gemaakt worden.
50 Km voor Marrakech bleek de koppakking van de auto van team Waaw stuk te zijn. We
vullen water bij en rijden door naar hotel Tazi in Marrakech. De volgende morgen
vroeg op en naar de Nissan
garage in de stad. Daar blijkt dat dit type Nissan Patrol niet voorkomt in Marokko. Dus
ook geen koppakking te krijgen. We besluiten om de Nissan achter te laten en
de vracht over de andere auto’s te verdelen. De Nissan van de dames zal later door de
ANWB opgehaald worden. Er zit niets anders op. Weer tranen in de groep maar nu
van verdriet.
Verder is de stemming in de groep opperbest, er is al heel wat afgelachen. We
gaan nu eerst even de stad verkennen en spreken af later in de middag om de
spullen over te laden. De teams Toubaab zijn nog 250 km van Marakech verwijderd
omdat ze een alternatieve route hebben genomen door de bergen maar zullen ook in
de loop van de dag bij ons hotel arriveren. Teams Pollies en Wolof zijn ook
onderweg naar ons hotel. Team van Andel was al eerder in Marakech aangekomen in
hotel Faucoult. Ook hij heeft technische problemen maar dan van minder ernstige
aard, zijn airco heeft het begeven. Hij laat een nieuwe pomp installeren omdat
hij een perfecte auto wil achterlaten in Gambia. In de loop van de dag is de
hele groep weer kompleet.
SMS 18 oktober (dag 5) 19:53 uur - Vanmorgen om 6 uur vertrokken. Het is nu 18 uur en we moeten nog 200km naar Marrakech. Geen technische problemen. Heel goede sfeer in de groep.
| De naam Marokko is afgeleid van
Marrakech, een stad in het zuiden van het land aan de voet van het
Atlasgebergte. Marrakech wordt wel "de rode stad" genoemd, omdat de stadsmuren en vele huizen zijn opgetrokken uit rode leem. |
SMS 17 oktober 21:55 uur - Valse start met de ferry. Na inschepen bleek toch dat de motor van de boot nog niet in orde was. Alle auto's en passagiers naar andere boot. Om 17:30 uur door de douane van Marokko. Gereden tot Chefchaouen. Daar om 20 uur op de camping met complete groep. Radiateur van de Volvo lijkt genezen na de pil. Verder alles onder controle.
| Chefchaouen is een bijzonder mooi gelegen stadje, dat nog weinig is aangetast door het toerisme. In het Berbers betekent Chefchaouen 'kijk naar de horens van de stier', wat refereert aan de twee bergen die op de stad neerkijken. |
SMS 17 oktober (dag 4) 11:50 uur - Gisteren om 23 uur was de groep weer compleet. Vanmorgen om 9:30 uur vanaf het hotel vertrokken naar de ferry. Daar bleek de boot motorstoring te hebben. Hij vaart pas weer om 13:30 uur. Gedwongen shoppen met de hele groep. De radiateur van de Volvo Schoolbusteam is lek. Met een pil moet het lukken tot Marrakech.
SMS 16 oktober (dag 3) 19:02 uur - Remmen van de schoolbus zijn in Madrid gemaakt. Remcilinder gangbaar gemaakt en nieuwe remblokken gemonteerd. Rijden nu alleen richting Granada. De overige teams zijn na overleg doorgereden. We hopen om 23 uur in Sotogrande te zijn. Team van Andel is daar om 18:30 uur aangekomen. Wij hebben nog 400 km te gaan.
SMS 15 oktober (dag 2) 23:15 uur - Om 23 uur in Burgos gaan slapen met teams 100, 102, 106 en 107. Team 103 is doorgereden. Team 101 is alleen naar Sotogrande. Toubaab 1 en 2 waren vanmorgen al in Pamplona. We rijden morgenvroeg weg om remprobleem te laten repareren. Was in Frankrijk niet mogelijk vanwege de zondag. Verder geen problemen.
SMS 14 oktober 21:17 uur - Om 21 uur gestopt 75 km voor Portiers. Allen in klein hotel. Schoolbus heeft rem problemen. Morgen oplossen. Rest OK. Gaan nou lekker slapen.
SMS 14 oktober (dag 1) 16:02 uur - 10:30 uur vertrokken in Antwerpen. Veel publiek! 16 uur Parijs voorbij! Kater van Lenie bijna over! Groep OK.
Zaterdag 14 oktober 2006 gaat het Schoolbusteam in de eerste Antwerpen Banjul Challenge van start.
Om 10 uur vertrekken de deelnemers vanaf de parkeerplaats aan de Waalse Kaai in Antwerpen.